http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/14 2026-03-31T05:05:50Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4715 Title: การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชานาฏศิลป์ของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 ที่เรียนโดยใช้รูปแบบการสอนซินเนคติกส์ Authors: ชมพิชาน์, ศรีภักดี Abstract: การวิจัยนี้ผู้วิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้ รายวิชานาฏศิลป์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุราษฎร์ ธานี ๒ (บ้านดอนเกลี้ยง) ที่ใช้รูปแบบการสอนแบบซินเนคติกส์ (Synectics) โดยเปรียบเทียบระหว่าง ก่อนเรียนและหลังเรียน 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านความรู้ ระหว่างกลุ่มทดลองที่ ใช้รูปแบบการสอนแบบ ซินเนคติกส์ (Synectics) กับกลุ่มควบคุมที่สอนแบบปกติ 3) เพื่อเปรียบเทียบ ผลสัมฤทธิ์ด้านทักษะปฏิบัติ ระหว่างกลุ่มทดลองที่ใช้รูปแบบการสอนแบบซินเนคติกส์ (Synectics) กับกลุ่มควบคุมที่สอนแบบปกติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนองค์การบริหาร ส่วนจังหวัด สุราษฎร์ธานี ๒ (บ้านดอนเกลี้ยง) จังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 2 ห้องเรียน ซึ่งจัดห้องคละ ความสามารถ โดยแบ่งออกเป็น กลุ่มทดลอง จำนวน 30 คน ที่ใช้รูปแบบการสอนแบบซินเนคติกส์ (Synectics) กับกลุ่มควบคุมซึ่งเป็น จำนวน 30 คน ที่สอนแบบปกติ ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Group Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) รูปแบบการสอนแบบซินเนคติกส์ (Synectics) 2) แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 6 แผน 3) แบบทดสอบจำนวน 2 ฉบับ 4) แบบประเมินทักษะปฏิบัติ จำนวน 4 ฉบับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ได้แก่ ค่าเฉลี่ย, ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานและเปรียบเทียบโดยการ ทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มทดลอง ที่ใช้รูปแบบการสอนซินเนคติกส์ (Synectics) มีผลสัมฤทธิ์ การเรียนด้านความรู้ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 2) กลุ่มทดลองมีผลสัมฤทธิ์การเรียนด้านความรู้สูงกว่า กลุ่มควบคุมที่เรียนด้วยวิธีการสอนแบบปกติ และ3) กลุ่มทดลองมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านทักษะ ปฏิบัติสูงกว่ากลุ่มควบคุม; The purposes of this study were to: 1) compare students’ learning achievement in the knowledge of performing arts course among Primary 6 (Grade 6 ) students at Surat Thani Provincial Administrative Organization school 2 ( Ban Don Kliang) using the Synectics instructional model between before and after learning, 2) compare students’ learning achievement in the knowledge between the experimental group using the Synectics instructional model and the control group using anormal instructional model and 3) compare students’ learning achievement in the practical skills between the experimental group using the Synectics instructional model and the control group using anormal instructional model. The samples consisted of Primary 6 (Grade 6) students at Surat Thani Provincial Administrative Organization school 2 (Ban Don Kliang) , totaling 2 classrooms with mixed competence. The experimental group comprised 30 students instructed with the Synectics instructional model, while the control group included 30 students receiving normal instructional methods, selecting via group sampling. Research instruments included 1) Synectics instructional model, 2) six learning management plans, 3) twotests and 4) four practical skill assessment forms. Statistics for data analysis included mean, standard deviation, and t-test The findings indicated that: 1) the experimental group using the Synectics instructional model showed higher learning achievement in knowledge after learning compared to before learning, 2) the experimental group exhibited higher learning achievement in knowledge than the control group using anormal instructional model and 3) the experimental group showed higher learning achievement in practical skills compared to the control group. 2567-01-01T00:00:00Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4698 Title: การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการแสดง ชุด รำลงสรงสุหร่ายอุณรุท Authors: พิมสิริ วงศ์ชูชัยสถิต Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ในการพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมการแสดง ชุด รำลงสรงสุหร่าย อุณรุท เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และศึกษาความพึงพอใจของผู้เข้ารับการอบรมที่มีต่อหลักสูตร ฝึกอบรม กลุ่มเป้าหมายการวิจัยใช้วิธีการคัดเลือกแบบเจาะจง ได้แก่ ผู้เชี่ยวชาญการสอนนาฏศิลป์ไทย ผู้บริหาร อาจารย์ประจ าหลักสูตร และนักศึกษา จำนวน 53 คน กลุ่มตัวอย่างการวิจัยใช้วิธีการคัดเลือก แบบอาสาสมัคร ได้แก่ นักศึกษาสาขานาฏศิลป์ไทยศึกษา (โขนพระ-ละครพระ) วิทยาลัยนาฏศิลป์ สุพรรณบุรี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง และหลักสูตรฝึกอบรม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) หลักสูตรฝึกอบรมการแสดง ชุด รำลงสรงสุหร่ายอุณรุท มี 9 องค์ประกอบ ได้แก่ หลักการ จุดมุ่งหมายการฝึกอบรม โครงสร้าง ขอบข่ายเนื้อหา เวลาการอบรม แนวดำเนินการ จัดอบรม กิจกรรมการอบรม การวัดและประเมินผล และโครงสร้างแผนการจัดการเรียนรู้และ แผนการจัดการเรียนรู้ จำนวน 10 แผน รวม 10 วัน 26 ชั่วโมง 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลักสูตร ฝึกอบรมการแสดง ชุด รำลงสรงสุหร่ายอุณรุท ด้านความรู้เกี่ยวกับประวัติความเป็นมา รูปแบบ องค์ประกอบ และโอกาสที่ใช้ในการแสดง ชุด รำลงสรงสุหร่ายอุณรุท พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน สูงกว่าก่อนเรียน ซึ่งค่าทีอยู่ที่ระดับ 13.99* อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 ด้านการปฏิบัติ การขับร้องเพลงการแสดง ชุด รำลงสรงสุหร่ายอุณรุท พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มตัวอย่าง ครั้งที่ 2 สูงขึ้นกว่าครั้งที่ 1 และด้านทักษะการปฏิบัติท่ารำการแสดง ชุด รำลงสรงสุหร่ายอุณรุท พบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 16.00 จากคะแนนเต็ม 20 คะแนน ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 1.49 และ 3) ความพึงพอใจของผู้เข้ารับการอบรมที่มีต่อหลักสูตร ฝึกอบรมการแสดง ชุดรำลงสรงสุหร่ายอุณรุท พบว่า โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.61; The purposes of this research wereto:1) develop a training curriculum for the Longsong Surai Unarut Dance series, 2) study students’ academic achievement gained from the training course for performing the Longsong Surai Unarut Danceand 3) study the satisfaction of the trainees towards the training course for performing the Longsong Surai Unarut Dance. The research target group drawn by using a purposive sampling technique included experts of Thai dance teaching, administrators, curriculum instructors, and students, for a total of 53 people. The research samplesof 10 people drawn by using a volunteer selection method were students in Department of Thai Dance Studies (Khon Phra -Lakhon Phra) at Suphanburi College of Dramatic Arts in the 2 nd semester of the academic year 2023. All were interested in the training course for performing the Longsong Surai Unarut Dance. The tools used for collecting data were questionnaires, structured interviews, and a training curriculum. The statistical devices used in data analysis were mean, standard deviation, and t-value. The results of the research revealed that: 1) the training curriculum for performing the Longsong Surai Unarut Dance comprised 9elements: principles, training aims, structure, scope of content, training time, guidelines for organizing the training, training activities, measurement and evaluation, and the structure of the learning management plan together with 10 plans of learning management for a total of 10 days and 26hours. 2) Regarding to students’ academic achievement gained from the training course for the performance of the Longsong Surai Unarut Dance in terms of knowledge about the history, formats, elements, and occasions in the performance of the Longsong Surai Unarut Dance, it was found that the academic achievement was higher than that before studying, with a t-value of 13.99* at the .05level of statistical significance. Due to the aspect of performance in terms of singing for performing the Longsong Surai Unarut Dance, it was found that the academic achievement of the sample group in the 2 nd time was higher than that in the 1 st time. In addition, the skills of performing dance moves in the Longsong Surai Unarut Dance, it was shown that the academic achievement of the sample group had an average of 16.00 out of 20 points. The standard deviation was 1.49. Lastly, 3) the satisfaction of the trainees towards the training course for performing the Longsong Surai Unarut Dance was overall at the highest level with an average of 4.61. 2567-01-01T00:00:00Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4687 Title: การศึกษาปัจจัยความสำเร็จในการขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการของบุคลากรสายวิชาการ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี Authors: มนัณยา, ชาญหมื่นไวย Abstract: สืบเนื่องจากนับตั้งแต่ปีการศึกษา 2560-2563 พบว่า คณะศิลปกรรมศาสตร์มีจำนวนอาจารย์ ประจำที่ดำรงตำแหน่งทางวิชาการลดน้อยลง และมีร้อยละของอาจารย์ประจำที่ดำรงตำแหน่ง ทางวิชาการไม่ถึงร้อยละ 50 ของจำนวนอาจารย์ทั้งหมด จากปัญหาดังกล่าวจึงได้ทำงานวิจัยฉบับนี้มี วัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ปัจจัยความสำเร็จในการขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการของบุคลากร สายวิชาการ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีและ 2) แนวทาง การพัฒนาปัจจัยความสำเร็จในการขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการของบุคลากรสายวิชาการ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ใช้วิธีการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 35 คน มีผู้ตอบแบบสอบถามกลับมา จำนวน 27 คน คิดเป็นร้อยละ 77.14 ของจำนวนผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมด เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถามและ แบบสัมภาษณ์ ดำเนินการวิจัยแบบผสมผสานวิธีการ (Mix Method Research) วิธีการดำเนินงานวิจัย แบ่งออกเป็น 2 ระยะ โดยระยะที่ 1 เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ และระยะที่ 2 เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ การวิเคราะห์เนื้อหา ผลจากการวิจัย พบว่า 1) ปัจจัยความสำเร็จในการขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการ : ปัจจัย ภายในที่มากที่สุด คือ เจตคติที่มีต่อวิชาชีพอาจารย์ รองลงมา คือ การพัฒนาตนเอง และแรงจูงใจ ใฝ่สัมฤทธิ์ ส่วนปัจจัยแวดล้อมที่มากที่สุด คือ นโยบายของมหาวิทยาลัย/คณะ รองลงมา คือ การส่งเสริม และสนับสนุนจากผู้บังคับบัญชา และ 2) แนวทางในการพัฒนาปัจจัยความสำเร็จในการขอกำหนด ตำแหน่งทางวิชาการของบุคลากรสายวิชาการ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ธัญบุรี คือ (1) การกระตุ้นให้บุคลากรสายวิชาการมีความต้องการในการพัฒนาศักยภาพในการจัดทำ ผลงานทางวิชาการด้วยตนเอง (2) การพัฒนาบุคลากรสายวิชาการให้มีศักยภาพในการขอทุนวิจัย การเขียนตำรา และการจัดทำผลงานวิชาการอื่น ๆ (3) การสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับหลักเกณฑ์และ วิธีการขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการ (4) การจัดทำคู่มือและแนวทางการขอกำหนดตำแหน่งทาง วิชาการ และ (5) การจัดระบบพี่เลี้ยงเพื่อให้คำปรึกษาในการจัดทำผลงานทางวิชาการและการขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการ โดยประโยชน์ที่ได้จากงานวิจัยนี้ คือ สารสนเทศในการส่งเสริม ให้บุคลากรสายวิชาการขอกำหนดตำแหน่งทางวิชาการเพิ่มมากยิ่งขึ้น อันจะนำไปสู่การพัฒนา องค์ความรู้ศาสตร์ทางด้านงานศิลป์ให้เป็นที่ยอมรับในวงกว้าง และเป็นการสร้างความเชื่อมั่นให้กับ ผู้เรียนและสถานประกอบการ; Since the academic year 2017-2020, it was found that the Faculty of Fine and Applied Arts has a decreasing number of permanent lecturers holding academic positions and the percentage of permanent lecturers holding academic positions is less than 50 percent of the total number of lecturers. From the above mentioned problems, this research was conducted with the objective of studying 1) the success factors in applying for academic positions of the academic personnel of the: Faculty of Fine and Applied Arts Rajamangala University of Technology Thanyaburi and 2 ) the guidelines for developing the success factors in applying for academic positions of academic personnel of the Faculty of Fine and Applied Arts, Rajamangala University of Technology Thanyaburi. A specific sampling method was used to collect data from a sample of 35 people. Of these, 27 people returned the questionnaire, representing 77.14 percent of the total number of respondents. Mixed Method Research was conducted. The research method was divided into two phases: Phase 1 was quantitative research and Phase 2 was qualitative research. The statistics used to analyze the data were frequency, percentage, mean, standard deviation and content analysis. Results from the research found that 1) the success factors in applying for academic positions as follows: the most internal factor was the attitude towards the teaching profession, followed by the self-development: and the achievement motivation factors. The most environmental factor was the policy of the university/faculty, followed by the factor of promotion and support from the administrators, and 2) Guidelines for developing success factors in requesting academic positions for academic personnel at the Faculty of Fine and Applied Arts, Rajamangala University of Technology Thanyaburi are (1) stimulating academic personnel to have the desire to develop their potential in producing academic work by themselves; (2) developing academic personnel to have the potential in requesting research funding, writing textbooks, and producing other academic works; (3) creating an understanding of the criteria and methods for requesting academic positions; (4) creating a manual and guidelines for requesting academic positions; and (5) establishing a mentoring system to provide advice on producing academic work and requesting academic positions. The benefit from this research is information to encourage academic personnel to apply for more academic positions. This will lead to the development of knowledge in art to be widely accepted and build confidence among students and business establishments. 2564-01-01T00:00:00Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4605 Title: การออกแบบนวัตกรรมโคมไฟอัตลักษณ์ลวดลายศิลปะหนังใหญ่ Authors: ธรรมรัตน์ บุญสุข Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1) เพื่อศึกษาอัตลักษณ์ลวดลายศิลปะหนังใหญ่ 2) เพื่อศึกษานวัตกรรมโคมไฟอัตลักษณ์ลวดลายศิลปะหนังใหญ่ 3) เพื่อสร้างต้นแบบและศึกษาความพึงพอใจนวัตกรรมโคมไฟอัตลักษณ์ลวดลายศิลปะหนังใหญ่ ประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ เจ้าของร้านขายโคมไฟและลูกค้าที่มาเลือกซื้อโคมไฟในตลาดนัดจตุจักรจานวน 50 คน โดยใช้เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาได้แก่ แบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อต้นแบบนวัตกรรมโคมไฟอัตลักษณ์ลวดลายศิลปะหนังใหญ่ ผลการวิจัยพบว่า1) อัตลักษณ์ลวดลายศิลปะหนังใหญ่ มีองค์ประกอบของตัวหนังใหญ่ คือ ลวดลายสีสัน รูปทรง ซึ่งลวดลายการฉลุเป็นลายไทยพื้นฐานเป็นแม่แบบจากจิตรกรรมไทย โดยลวดลายรูปหนังใหญ่ ส่วนใหญ่เกิดจากเครื่องมือที่เรียกว่า ตุ๊ดตู่ มีลักษณะเป็นแท่งเหล็กกลวงรูกลมขนาดต่าง ๆ ตอกเรียงต่อกัน จนเกิดเป็นลวดลายต่าง ๆ บนตัวหนัง 2) กาหนดแนวคิดในการออกแบบนวัตกรรมโคมไฟอัตลักษณ์ลวดลายศิลปะหนังใหญ่ ให้สามารถใช้สอยได้ตามหน้าที่อย่างเหมาะสมโดยใช้แนวคิดการออกแบบอัตลักษณ์ หลักการออกแบบผลิตภัณฑ์ แนวคิดนวัตกรรมผลิตภัณฑ์ ผลิตภัณฑ์ที่ออกแบบประกอบด้วย โคมไฟแขวน โคมไฟตั้งพื้น และโคมไฟติดผนังเพื่อให้ได้รูปแบบที่แสดงอัตลักษณ์ลวดลายของศิลปะหนังใหญ่ ที่มีความงามในด้านลวดลายและพื้นผิว รูปทรงโคมไฟใช้ออกแบบมาจากรูปทรงเรขาคณิตรูปทรงกรวย โดยใช้สีแดง สีน้าตาล สีส้มและสีธรรมชาติใช้ในทาต้นแบบโคมไฟ 3) ผู้บริโภคมีความพึงพอใจผลิตภัณฑ์ต้นแบบโคมไฟแขวนโดยรวมในระดับมาก [ค่าเฉลี่ย = 4.03] โคมไฟตั้งพื้นโดยรวมในระดับมาก [ค่าเฉลี่ย = 4.04] และโคมไฟติดผนังโดยรวมในระดับมาก [ค่าเฉลี่ย = 4.08] ซึ่งรูปแบบผลิตภัณฑ์มีความสวยงามและเหมาะสมกับการใช้งาน มีรูปทรงที่มีความร่วมสมัยสามารถเป็นผลิตภัณฑ์ทางเลือกให้กับผู้บริโภคที่นิยมในความแปลกใหม่มีคุณค่าของศิลปะไทย; The objectives of this study were to: 1) study the pattern identity of Nang Yai (Thailand’s Puppetry Shadow Play Performance) art, 2) explore the innovation of lamps with Nang Yai art pattern identity, and 3) create prototypes and investigate customer satisfaction in the innovation of lamps with Nang Yai art pattern identity. Population and samples in the research included 50 lamp shop owners and customers purchasing lamps at Chatuchak Weekend Market. The research instrument was a satisfaction questionnaire regarding the prototype of the innovation of lamps with Nang Yai art pattern identity. The study revealed that 1) the pattern identity of Nang Yai art consisted of patterns, colors, and shapes. The carving patterns were basic Thai art typically derived from traditional Thai paintings. The majority of Nang Yai patterns were created using leather hole punchers of various sizes. The punched holes were arranged to create patterns on the hide. 2) The conceptual design for the innovation of lamps with Nang Yai art pattern identity focused on providing its function effectively based on pattern identity design concepts, product design principles and innovative product concepts. The products consisting of hanging lamps, floor lamps, and wall-mounted lamps were designed to showcase the pattern identity of Nang Yai art which emphasized the beauty of its patterns and surface textures. The lamp shapes were inspired by the geometric cone shape. The colors of red, brown, orange, and natural tones were used in the creation of the prototype lamps. 3) The overall customer satisfaction for the hanging lamps was at the highest level [Mean = 4. 03]. The overall customer satisfaction for the floor lamps was at the highest level [Mean = 4. 04], and the overall consumer satisfaction for the wall-mounted lamps was at the highest level [Mean = 4. 08]. The product designs exhibited both beauty and function featuring contemporary forms and served as alternative products for customers who valued and appreciated contemporary Thai art. 2566-01-01T00:00:00Z