DSpace Collection:

อิทธิพลของทิศทางการจัดแสงสำหรับถ่ายภาพอาหารต่อความดึงดูดใจ

2565-01-01T00:00:00Z

Title: อิทธิพลของทิศทางการจัดแสงสำหรับถ่ายภาพอาหารต่อความดึงดูดใจ Authors: ชัชชัย เนื่องเจริญพร Abstract: การถ่ายภาพอาหารให้เกิดความดึงดูดใจนั้น มีปัจจัยที่เกี่ยวข้องหลายปัจจัย เช่น การเลือกใช้มุมกล้อง การตกแต่งอาหาร การจัดองค์ประกอบภาพ เป็นต้น นอกจากนี้การจัดแสงไฟสำหรับการถ่ายภาพ ก็ถือเป็น ปัจจัยสำคัญปัจจัยหนึ่งที่ช่วยให้เกิดแสงและเงาสำหรับภาพถ่าย โดยทั่วไปการจัดแสงจะประกอบด้วยไฟหลัก และไฟเสริมเพื่อสร้างความสว่างต่อภาพถ่ายอาหารและเป็นตัวกำหนดทิศทางและขนาดของเงาวัตถุ ซึ่งอาจจะ ส่งผลต่อความดึงดูดใจต่อภาพถ่ายนั้นๆ ดังนั้นการศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทิศทางการจัดแสงที่ส่งผล ต่อความน่าดึงดูดใจของภาพถ่ายอาหารไทย งานวิจัยชิ้นนี้ได้ถ่ายภาพอาหารไทย 3 ประเภท ได้แก่ ผัดไทย ส้มตำไทย และต้มยำกุ้ง โดยการจัดแสง สำหรับถ่ายภาพอาหารทั้ง 3 ประเภทจะมีการเปลี่ยนแปลงทิศทางแสงไฟหลักทั้งมุมองศาแนวตั้งและมุมองศา แนวนอน รวม 25 ภาพต่ออาหารแต่ละประเภท ผู้เข้าร่วมการทดลองจำนวน 51 คน ซึ่งมีอายุระหว่าง 18 – 48 ปี ได้ประเมินความรู้สึกต่อภาพถ่ายอาหาร โดยใช้มาตรวัดลิเคิร์ท 5 ระดับ โดยประกอบไปด้วย ความรู้สึกน่าดึงดูดใจ ความชอบ ความน่ารับประทาน ความมีมิติ ความสดใหม่ ดูน่าอร่อย และความจัดจ้าน ผลการทดลองพบว่าการเปลี่ยนแปลงทิศทางการจัดแสงในองศาไฟแนวตั้ง และองศาไฟแนวนอน ส่งผลต่อค่าเฉลี่ยความรู้สึกน่าดึงดูดใจ ความชอบ ความน่ารับประทาน ความมีมิติ ความสดใหม่ ความดูมีมิติ และความจัดจ้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 และเมื่อทิศทางองศาไฟแนวตั้งเพิ่มสูงขึ้นช่วยให้ ค่าเฉลี่ยความรู้สึกเพิ่มสูงขึ้นตาม นอกจากนี้ยังพบว่าเมื่อภาพถ่ายอาหารมีความสว่างมากขึ้นความน่าดึงดูดใจ จะเพิ่มสูงขึ้นเช่นเดียวกัน ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้สึกทั้ง 7 ความรู้สึก พบว่าความสัมพันธ์ แปรผันโดยตรงระหว่างความรู้สึกทั้ง 7 ความรู้สึก โดยความรู้สึกน่าดึงดูดใจและความรู้สึกชอบมีความสัมพันธ์ ในระดับสูง; Food photography creates appearances. Various factors such as camera angle, food decoration, and photography art composition can all contribute to attractiveness. Furthermore, one of the factors in food photography that creates light and shadow in photographs is lighting setup. Generally, main lights and fill lights were used to provide brightness and to determine the direction and size of food shadows. As a result, the purpose of this study was to investigate the effect of lighting direction in food photography on attractiveness. Three types of Thai food, Pad Thai, Som Tum Thai, and Tom Yum Goong, were photographed with two lighting combinations of the direction of the light at vertical elevation angles and the direction of the light at horizontal side angles. Each food category has a total of 25 food photographs. The experiment included 51 volunteers ranging in age from 18 to 48 years old. They were asked to rate food photographs on a 5-point Likert scale based on seven emotions: attractiveness, like, appetite, dynamic, fresh, tasty, and intense flavor. The experimental results revealed that changing the lighting direction in the vertical and horizontal side angles influenced the mean score of attractiveness, likeness, dynamic, appetite, freshness, and flavor intensity in food photographs (p<.001). When the lighting of vertical angles was increased, the sense of emotions in food photographs increased. It was also found that the brighter food photos could increase their attractiveness. According to the findings of the correlation analysis between the seven emotions, the correlation was directly variable, with a high degree of correlation between attractiveness and like.

สีและความสว่างของผิวคนไทย

2564-01-01T00:00:00Z

Title: สีและความสว่างของผิวคนไทย Authors: ณัชธิชา ภัทรโสภณกุล Abstract: การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อสีและความสว่างของผิวคนไทย โดยทำการศึกษาปัจจัยทั้งหมด 4 ปัจจัย ได้แก่ เพศ ภูมิภาคที่กำเนิด สถานที่ทำงาน และวิเคราะห์ สารเมลานินและฮีโมโกลบิน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้มีจำนวนทั้งหมด 171 คน ที่มีช่วงอายุตั้งแต่ 24 – 70 ปี จาก 6 ภูมิภาค คือ ภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคใตD ภาคตะวันออก ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคตะวันตก และสถานที่ทำงานแบ่งเป็นทำงานกลางแจ้งและทำงานภายในอาคาร โดยใช้เครื่องมือวัดสีแสงรุ่น CS-100A ยี่ห้อ Konica Minolta โดยตำแหน่งการวัดค่าสีผิวคือ แก้มด้านซ้ายและขวา หน้าผาก คาง และใต้แขน จากนั้นวิเคราะห์ผลข้อมูลสีผิวโดยใช้ระบบสี CIEL*a*b* และ CIEL*C*h* และวิเคราะห์ สารเมลานินและฮีโมโกลบินจากค่าการสะท้อนเชิงสเปกตรัมของผิว ใช้สถิติ T-test และ One-way ANOVA ในการบอกค่าความแตกต่างของสีผิวในแต่ละปัจจัยที่ศึกษาที่ระดับนัยสำคัญที่ 0.05 ผลการศึกษาพบว่า เพศหญิงมีค่าความสว่างของผิว L* ที่มากกว่าเพศชายที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 ของทุกบริเวณการวัด โดยมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 60.08 และ 55.78 ตามลำดับ ค่าความแดงของผิวที่เพศหญิง มากกว่าเพศชายที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 เฉพาะใต้แขนเท่านั้น โดยมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 12.12 และ 11.19 ตามลำดับ ส่วนค่าความเหลืองไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างทั้งสองเพศ ส่วนปัจจัยทาง ภูมิภาค พบว่า ทั้ง 6 ภูมิภาคมีความแตกต่างกันของค่าความสว่าง ค่าความแดง และค่าความเหลืองที่ระดับ นัยสำคัญ 0.05 ในทุกบริเวณการวัด โดยภาคเหนือจะมีค่าความสว่างของผิวมากที่สุดอยู่ที่ 65.08 และภาคใต้จะมีค่าความสว่างน้อยที่สุดอยู่ที่ 48.36 นอกจากนี้ภาคตะวันตกมีค่าความแดงมากที่สุดโดยเฉลี่ย อยู่ที่ 15.56 และภาคเหนือมีค่าความแดงน้อยที่สุดโดยเฉลี่ยอยู.ที่ 11.05 ภาคตะวันตกมีค่าเฉลี่ยความเหลือง สูงสุดที่ 19.07 และภาคเหนือมีค่าเฉลี่ยความเหลืองน้อยที่สุดอยู่ที่ 16.46 ส่วนปัจจัยสถานที่ทำงาน พบว่า คนทำงานกลางแจ้งมีค่าความสว่างที่ต่ำกว่าคนทำงานในอาคาร อย่างมีนัยสำคัญของทุกบริเวณการวัดที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 โดยมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 53.46 และ 60.09 ตามลำดับ ค่าความแดงของคนทำงานกลางแจ้งสูงกว่าคนทำงานในอาคารอย่างมีนัยสำคัญเฉพาะบริเวณ หน้าผากที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 โดยค่าเฉลี่ย a* = 14.74 และ 13.61 ตามลำดับ ส่วนค่าความเหลืองของ คนทำงานกลางแจ้งจะสูงคนทำงานในอาคาร โดยค่าเฉลี่ย b* = 19.10 และ 18.01ตามลำดับ การวิเคราะหH ค่าการสะท้อนเชิงสเปกตรัม ผิวขาว ผิวสองสี และผิวดำ แสดงให้เห็นว่า ค่าการสะท้อนเชิงสเปกตรัมลดลง ในช่วงความยาวคลื่น 520-610 นาโนเมตรที่เห็นได้ชัดในคนผิวดำ; The purpose of this research was to study factors affecting the color and lightness of Thai skin tone. Four factors were studied: gender, region of origin, workplace, and melanin and hemoglobin. The samples were 171 people in total, and their ages ranged from 24 to 70 years old. They were from 6 regions: the Central, North, South, East, Northeast, and West. The workplace was divided into outdoor and indoor. The skin color of five body locations was measured with a color luminometer, CS-100A Konica Minolta. The explored positions were left and right cheek, forehead, chin, and inner arm. The skin color data were analyzed by the CIEL*a*b* and CIEL*C*h* color systems while melanin and hemoglobin were analyzed based on the spectral reflectance of skin. Statistical t-test and One-way ANOVA were performed to confirm the difference of skin tone in each variable by significance level of .05. The study results revealed that females had higher skin lightness L* than those of males at a significance level of .05 in all measured areas. The mean values were 60.08 followed by 55.78. The skin redness of females was higher than those of males only at the inner arm area with a significant level of .05 and mean values of 12.12 and 11.19, respectively. The yellowness values were not significantly different between two genders. As for regional factors, all 6 regions had different values of lightness, redness, and yellowness at a significant level of .05 in all positions. The North had the highest skin lightness at 65.08, whereas the South had the lowest skin lightness at 48.36. In addition, the West had the highest redness at an average of 15.56, while the North had the lowest redness at an average of 11.05. The West had the highest mean value of yellowness at 19.07, and the North had the lowest mean value of yellowness at 16.46. Regarding the workplace, the outdoor workers had significantly lower skin lightness than those of indoor workers in all positions with .05 level of statistical significance and mean values of 53.46 and 60.09, respectively. The redness values of outdoor workers were significantly higher than those of indoor workers only at the forehead with a significance level of .05. Their mean values were a* = 14.74 and 13.61, respectively. The yellowness values of outdoor workers were higher than those of indoor workers with an average of b* = 19.10 and 18.01, respectively. The spectral reflectance analysis of white, tan, and dark skin indicated that the spectral reflectance decreased at the range of 520-610 nm which could be clearly noticed in dark skin tone.

Thai basic color categories and monolexemic color terms

2021-01-01T00:00:00Z

Title: Thai basic color categories and monolexemic color terms Authors: Nischanade Chitapanya Abstract: Abstract The objectives of this study were to: 1) find the number of basic color categories used in Thailand and 2) investigate the derivation of Thai color names. There were 161 Thai native speakers participated, called subjects. The subjects were asked to provide color name for each of 330 Munsell color chips similar as used in the World Color Survey by using monolexemic color terms. All subjects were tested for their normal color vision by using the Farnsworth Munsell D-15 Color Vision Test, only subjects who pass the test could participate in the experiment. The study results showed that the mean number of color terms used per subject was 19.15 ± 5.21. There were 12 color names used by 80% consensus of subjects, consisting of 11 colors which were corresponded to the basic color term (BCTs) as found by Berlin and Kay in 1969 plus fa ‘sky/light blue’. Notice that the result was changed from B&K studied for Thai BCTs. In this study, it was found that Thai subjects provided two categories for blues: fa and nam-ngoen. In addintion, som seems to be added to replace saet, and thao was added for achromatic. It was also found that three non-BCTs were used with 50% of the subjects; khi-ma ‘horse feces’ (75%), lueatmu ‘pig blood’ (68%), and ban-yen ‘four o'clock flower/magenta’ (50%). Regarding the derivation of color names, most color names used by Thai subjects were referred to objects in flora class (31.72%), followed by inanimate nature (17.54%). Which the flowers category and (semi-) precious stones category had the highest number of relevant color names in the flora and the inanimate nature classes, respectively.

การผลิตสื่ออินโฟกราฟิกผ่านสื่อสังคมออนไลน์ (เฟซบุ๊ก) เพื่อส่งเสริมการรับรู้ภารกิจและภาพลักษณ์กระทรวงกลาโหม

2563-01-01T00:00:00Z

Title: การผลิตสื่ออินโฟกราฟิกผ่านสื่อสังคมออนไลน์ (เฟซบุ๊ก) เพื่อส่งเสริมการรับรู้ภารกิจและภาพลักษณ์กระทรวงกลาโหม Authors: ธัญญ์ธชนม์ สุขเสงี่ยม Abstract: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ผลิตสื่ออินโฟกราฟิกในการส่งเสริมภารกิจและภาพลักษณ์กระทรวงกลาโหมผ่านสื่อสังคมออนไลน์ (เฟซบุ๊ก) 2) ศึกษาเปรียบเทียบผลการรับรู้ภารกิจและภาพลักษณ์กระทรวงกลาโหมก่อนและหลังชมสื่ออินโฟกราฟิก กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ บุคลากรสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 50 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง สถิติที่นำมาใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ paired sample t-test ผลการศึกษาพบว่า 1) ผู้เชี่ยวชาญมีความคิดเห็นต่อความเหมาะสมของสื่ออินโฟกราฟิก โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.47 2) ผลการรับรู้ภารกิจและภาพลักษณ์กระทรวงกลาโหม พบว่าก่อนชมสื่ออินโฟกราฟิก อยู่ในระดับปานกลาง และหลังชมสื่ออินโฟกราฟิกการรับรู้ด้านภารกิจและด้านภาพลักษณ์ อยู่ในระดับมากที่สุด มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 สรุปได้ว่าสื่ออินโฟกราฟิกช่วยส่งเสริมการรับรู้ภารกิจและภาพลักษณ์ของกระทรวงกลาโหม; This study aimed to: 1) produce infographics to promote the mission and the organizational image of the Ministry of Defence on Facebook – a social media platform, and 2) compare the recognition levels of the mission and the organizational image of the Ministry of Defence before and after viewing the infographics. The sample group was 50 personnel, selected using purposive sampling technique, in the Office of the Permanent Secretary for Defence in Bangkok Metropolitan Area. The statistics used for data analysis included percentage, mean, standard deviation, and paired sample t-test. The major findings revealed that: 1) the experts' opinions on the overview of the appropriateness of the infographics were at the highest level with the average level of 4.47. 2) It was found that before viewing the infographics, the recognition level of the mission and the organizational image of the Ministry of Defence was at the moderate level and after viewing the infographics, the recognition level was at the highest level with a statistical significance level of 0.05. It can be concluded that the infographics could promote the personnel’s awareness on the mission and the image of the Ministry of Defence.