http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/68 Tue, 08 Sep 2026 18:22:57 GMT 2026-09-08T18:22:57Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4837 Title: การพยากรณ์ความต้องการไฟฟ้าของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เขต 1 (ภาคใต้) ด้วยการเรียนรู้เชิงลึก Authors: สันติพงษ์, คงแก้ว Abstract: ในระบบไฟฟ้านั้นเสถียรภาพของระบบไฟฟ้าเป็นสิ่งที่สำคัญเพื่อเป็นการเพิ่มความ มั่นคงของพลังงานไฟฟ้าจึงจำเป็นต้องพยากรณ์ความต้องการไฟฟ้าล่วงหน้าซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการ วางแผนผลิตไฟฟ้าให้มีไฟฟ้าเพียงพอต่อผู้ใช้ไฟฟ้า ดังนั้นวิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ศึกษาและสร้าง การเรียนรู้เชิงลึกสำหรับใช้ในการพยากรณ์ความต้องการไฟฟ้าด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ วิทยานิพนธ์นี้นำเสนอการศึกษาวิธีการพยากรณ์ความต้องการไฟฟ้าด้วยการเรียนรู้ เชิงลึก รูปแบบการพยากรณ์รายเดือน โดยใช้ข้อมูลการใช้ไฟฟ้าของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคเขต 1 (ภาคใต้) เปรียบเทียบประสิทธิภาพวิธีการพยากรณ์ของโมเดลเรียนรู้เชิงลึก ทั้ง 3 โมเดล คือ LSTM, GRU และ BiLSTM ด้วยการวิเคราะห์เปรียบเทียบค่าคลาดเคลื่อน ทั้ง 3 ค่า คือ ค่าคลาดเคลื่อน สัมบูรณ์เฉลี่ย (MAE) ค่าเปอร์เซ็นต์ค่าคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์เฉลี่ย (MAPE) และค่ารากที่สองของ ค่าเฉลี่ยกำลังสองของค่าคลาดเคลื่อน (RMSE) ผลการศึกษาพบว่าการพยากรณ์ความต้องการไฟฟ้าด้วยการเรียนรู้เชิงลึก ที่มีการ เปรียบเทียบประสิทธิภาพและความคลาดเคลื่อน ของโมเดลการเรียนรู้เชิงลึก ทั้ง 3 โมเดล พบว่า โมเดลการเรียนรู้เชิงลึก LSTM มีประสิทธิภาพและความผิดพลาดในการพยากรณ์ต่ำที่สุด โดยมีค่า MAE เท่ากับ 457.46 ล้านหน่วย ค่า MAPE เท่ากับ 3.46% และค่า RMSE เท่ากับ 531.33 ล้าน หน่วย ดังนั้นจากการวิเคราะห์ข้อมูลของโมเดลการเรียนรู้เชิงลึก LSTM แสดงให้เห็นถึงความสามารถ ในการพยากรณ์ความต้องการไฟฟ้าได้อย่างแม่นยำและมีประสิทธิภาพมากที่สุด; The stability of power systems is a critical factor in ensuring reliable electricity supply. Accurate load demand forecasting plays an important role in enhancing system stability and this is very essential for effective power generation planning, ensuring that sufficient electricity is available to meet consumer needs. This study focused on the development and application of deep learning models for load demand forecasting using a computer program. This thesis investigated the application of deep learning methodologies to forecast monthly electricity demand, utilizing historical demand data from the Provincial Electricity Authority Area 1 (South). Three deep learning models, Long Short-Term Memory (LSTM), Gated Recurrent Unit (GRU) and Bidirectional Long Short- Term Memory (BiLSTM) were evaluated and compared. The performances of these models were assessed using three error methods: Mean Absolute Error (MAE), Mean Absolute Percentage Error (MAPE) and Root Mean Square Error (RMSE). The findings indicated that the LSTM model was the best among three models, having achieved the highest forecasting accuracy and the lowest error rates. Specifically, the LSTM model achieved the MAE of 457.46 million units, MAPE of 3.46% and RMSE of 531.33 million units. This study highlights the potential of deep learning methods, particularly LSTM, in improving the accuracy of load demand forecasting. Thu, 01 Jan 2567 00:00:00 GMT http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4837 2567-01-01T00:00:00Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4831 Title: การผลิตวัสดุคาร์บอนจากวัสดุเหลือทิ้งในโรงงานน้ำตาลเพื่อลดค่าสีน้ำเชื่อมดิบ Authors: วิทวัส ฉ่ำชื่น Abstract: งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำวัสดุเหลือทิ้งจากกระบวนการผลิตน้ำตาล ได้แก่ กากอ้อย กากหม้อกรอง และของผสมระหว่างกากอ้อย/กากหม้อกรอง ถูกนำมาผลิตเป็นวัสดุคาร์บอนที่มีความพรุน เพื่อนำกลับมาใช้ลดค่าสีน้ำเชื่อมดิบในกระบวนการ วัสดุดังกล่าวถูกนำไปผ่านกากคาร์บอไนช์ที่อุณหภูมิ 500 องศาเซลเซียส โดยการใช้ความร้อนที่เหลือจากหม้อต้มไอน้ำ ตามด้วยการกระตุ้นด้วยไอน้ำที่เหลือทิ้งจากกระบวนการผลิตไอน้ำที่อุณหภูมิ 700-900 องศาเซลเซียส ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่า ตัวอย่าง BA900 มีพื้นที่ผิวสูงที่สุดเท่ากับ 366.32 m[superscript2]/g ปริมาตรรูพรุน 0.105 cm[superscript3]/g และเส้นผ่านศูนย์กลางรูพรุนเฉลี่ย 2.51 นาโนเมตร เมื่อนำ BA900 มาทดสอบการลดค่าสีน้ำเชื่อมดิบ เปรียบเทียบกับการใช้เรซินซึ่งเป็นวัสดุที่ใช้ในกระบวนการฟอกสีน้ำตาลทั่วไป พบว่าค่าการดูดซับสูงสุด (Q[subscript m]) ที่คำนวณได้จากไอโซเทอร์มการดูดซับของ Langmuir ของเรซินทีค่าเท่ากับ 270.27 IU/g ในขณะที่ BA900 มีค่าเท่ากับ 178.57 IU/g จากการวิเคราะห์เชิงเศรษฐศาสตร์ แสดงให้เห็นว่าการนำ BA900 มาใช้ทดแทนเรซินในกระบวนการลดค่าสีน้ำตาล แม้ว่าจะมีประสิทธิภาพในการลดค่าสีได้ต่ำกว่าเมื่อเทียบกันโดยน้ำหนัก แต่การใช้ BA900 ก็แสดงให้เห็นว่าเป็นการลงทุนที่ต่ำมีระยะเวลาคืนทุนเพียง 0.16 ปี พร้อมกับจุดแข็งของการนำวัสดุ ความร้อน และไอน้ำเหลือทิ้งในโรงงานมาใช้ให้เกิดประโยชน์ทางสิ่งแวดล้อม; The research aimed to study use the sugar industry produces various by-products, including bagasse, filter cake, and a mixture of bagasse/filter cake. In this study, these residues were used to make porous carbon materials for the decolorzation of raw sugar syrup during the refining process. The materials were carbonized at 500 degree Celsius Using waste heat from the steam boiler, followed by steam activation at 700-900 degree Celsius using excess steam from the steam generation process. The results indicated that the BA900 sample exhibited the highest surface area of 366.32 m[superscript2]/g, a total pore volume of 0.105 cm[superscript3]/g, and an average pore diameter of 2.51 nm. In a comparative decolorization study with commercial resin commonly used in sugar refining, the maximum adsorption capacity (Q[subscript m]) calculated from the Langmuir isotherm was 270.27 IU/g for the resin and 178.57 IU/g for BA900. Although BA900 had a lower adsorption capacity per unit weight, a techno-economic analysis demonstrated that replacing resin with BA900 is a cost-effective alternative in the sugar refining process. BA900 required significantly lower investment costs, with a payback period of only 0.16 year. In addition, utilizing residues, waste heat, and excess steam in the sugar factory emphasizes the environmental benefits and promotes the sustainability of the production process. Thu, 01 Jan 2567 00:00:00 GMT http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4831 2567-01-01T00:00:00Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4825 Title: Hydrothermal Synthesis of TiO[subscript2]/ZnO/RGO Nano-composite Photocatalysts: Enhancing Photocatalytic Activities for Contaminant Degradation Authors: Phoutthideth Phouheuanghong Abstract: This study focuses on the synthesis and application of a TiO[subscript2]/ZnO/RGO (TZR) nanocomposite integrated with micro-nano bubble (MNB) technology for the effective degradation of indigo carmine (IC), reactive black 5 (RB5) dyes, and carbaryl pesticides. The combination of advanced nanomaterials with MNB aims to enhance photocatalytic efficiency, addressing limitations in conventional wastewater treatment methods. The TZR nanocomposite was synthesized using a simple and cost-effective hydrothermal method, ensuring a well-dispersed structure with improved photocatalytic properties. Comprehensive structural, morphological, and optical characterizations, including XRD, XPS, FTIR, SEM-EDS, HR-TEM, BET, PL, and UV-DRS analyses, confirmed the successful formation of the composite with a heterogeneous distribution of its components. The photocatalytic performance of TZR was evaluated under visible light irradiation, and its efficiency was compared to other composite variations, including TZ, TR, and ZR. Additionally, the integration of MNB technology was employed to enhance the dispersion of the nanocomposite and improve oxygen transfer, facilitating more effective interaction between the photocatalyst and pollutants. The results demonstrated that TZR achieved degradation efficiencies of 98.30%, 97.83%, and 97.17% for IC, RB5, and carbaryl, respectively, within 120 minutes. The synergistic effect of TiO[subscript2], ZnO, and RGO contributed to enhanced electron-hole separation, increased surface area, and broader light absorption. Incorporating MNB technology significantly boosted degradation efficiency, achieving 99.08%, 98.73%, and 98.98% for IC, RB5, and carbaryl, respectively, in the same duration. These findings highlight the potential of combining advanced nanocomposite photocatalysts with MNB technology for sustainable and highly efficient wastewater treatment applications. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4825 2024-01-01T00:00:00Z http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4823 Title: การพัฒนาการย้อมสีก้านบัวหลวงสำหรับผลิตภัณฑ์งานประดิษฐ์ Authors: พุฒิภัสร์ กิติธณาวัฒนพงษ์ Abstract: การศึกษาวิจัยเรื่องการพัฒนาการย้อมสีก้านบัวหลวงสำหรับผลิตภัณฑ์งานประดิษฐ์ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาวะที่เหมาะสมในการย้อมสีธรรมชาติก้านบัวหลวง 2) เพื่อศึกษาผลของสารช่วยติดในการย้อมสีธรรมชาติก้านบัวหลวง 3) เพื่อทดสอบสมบัติทางกายภาพของก้านบัวหลวง และ 4) เพื่อสำรวจความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีต่อผลิตภัณฑ์งานประดิษฐ์จากก้านบัวหลวงย้อมสี วิธีดำเนินการวิจัยโดยการใช้ก้านบัวหลวงจากจังหวัดปทุมธานี นำมาย้อมด้วยสีธรรมชาติ ได้แก่ ขมิ้น ครั่ง และคราม ร่วมกับสารช่วยติด 3 ชนิด คือ น้ำสารส้ม น้ำปูนใส และน้ำใบยูคาลิปตัส รวมถึงเปรียบเทียบกับกรณีไม่ใช้สารช่วยติด โดยทดลองในอัตราส่วน 1:2 และ 1:3 ระยะเวลา 40, 60 และ 80 นาที รวม 64 ชุดทดลอง จากนั้นทดสอบสมบัติทางกายภาพ ได้แก่ ความสว่างของสี (L*), โทนสีแดง-เขียว (a*), ความต้านทานแรงดึง และความคงทนต่อแสงแดดตามมาตรฐาน ISO 105-B02:1994 ผลการวิจัย พบว่า น้ำสารส้มให้ผลดีที่สุดในการย้อมด้วยขมิ้นและครั่ง โดยให้สีสดสม่ำเสมอและความแข็งแรงสูง ดังนี้ ขมิ้นย้อมที่อัตราส่วน 1:3 เวลา 60 นาที ให้ค่า L* = 79.43 และแรงดึง 411.79 นิวตัน และน้ำปูนใสเหมาะสมที่สุดในการย้อมด้วยคราม ให้สีเข้มสด ค่า L* = 29.21 และแรงดึงสูง ซึ่งโดยรวมก้านบัวหลวงที่ผ่านการย้อมมีสมบัติทางกายภาพดีขึ้น และมีความคงทนต่อแสงแดด ได้ดี ผลการสำรวจความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีต่อผลิตภัณฑ์งานประดิษฐ์จากก้านบัวหลวงย้อมสี จำนวน 400 คน พบว่า ด้านความสม่ำเสมอของสี ความเหมาะสมของโทนสี ขนาดและความสวยงามของผลิตภัณฑ์ อยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.74 ดังนั้นสรุปได้ว่า การย้อมก้านบัวหลวง ด้วยสีธรรมชาติร่วมกับสารช่วยติดที่เหมาะสม สามารถเพิ่มคุณภาพและมูลค่าเชิงพาณิชย์ให้กับผลิตภัณฑ์งานประดิษฐ์จากก้านบัวหลวงย้อมสี พร้อมส่งเสริมการใช้วัสดุธรรมชาติอย่างยั่งยืน; The research titled The Development of Lotus Stalk Dyeing for Handicraft Products aimed to: 1) study the optimal conditions for dyeing lotus stalks with natural dyes, 2) investigate the effect of mordants on the natural dyeing of lotus stalks, 3) examine the physical properties of dyed lotus stalks, and 4) assess consumer satisfaction toward handicraft products made from naturally dyed lotus stalks. The study was conducted using lotus stalks sourced from Pathum Thani province, dyed with natural dyes including turmeric, lac, and indigo. Three types of mordants—alum solution, limewater, and eucalyptus leaf extract—were applied, along with a control group without mordant. The experiments were conducted at dye-to-water ratios of 1:2 and 1:3, with dyeing times of 40, 60, and 80 minutes, totaling 64 conditions. The physical properties assessed included lightness (L*), red-green tone (a*), tensile strength, and lightfastness according to ISO 105-B02:1994. The results showed that alum solution produced the best results for turmeric and lac dyeing, yielding bright, uniform color and high strength as the following: turmeric dyed at a 1:3 ratio for 60 minutes yielded an L* value of 79.43 and tensile strength of 411.79 newtons. Limewater was found to be most suitable for indigo dyeing, producing deep, vivid color with an L* value of 29.21 and high tensile strength. Overall, dyed lotus stalks demonstrated improved physical properties and good resistance to light fading. The consumer satisfaction survey conducted with 400 participants indicated the highest level of satisfaction regarding color uniformity, tone appropriateness, product size, and aesthetic appearance, with an average score of 4.74 Therefore, it can be concluded that dyeing lotus stalks with natural dyes in combination with suitable mordants can enhance both quality and commercial value of handicraft products while promoting the sustainable use of natural materials. Thu, 01 Jan 2567 00:00:00 GMT http://www.repository.rmutt.ac.th/xmlui/handle/123456789/4823 2567-01-01T00:00:00Z